Intensywne rolnictwo nie pozostaje obojętne dla środowiska przyrodniczego. Jeżeli zaŹbiegi hodowlane są nastawione wyłącznie na zwiększenie produkcji roślinnej i zwierzęcej, to zaburzają równowagę ekologiczną. Okazało się też, że jednostronne nawożenie, powoŹdujące nadmiar jednego z pierwiastków biogennych, sprzyja wypłukiwaniu z gleby innych pierwiastków, na przykład nadmiar azotu wpływa na zmniejszenie ilości fosforu, magnezu, przyswajalnych form miedzi i wapnia, zaś nadmiar potasu zmniejsza ilość magnezu. StosoŹwanie nadmiernych ilości nawozów kwaśnych (głównie azotowych, amonowych, będących pochodnymi mocznika) powoduje obniżenie pH gleby, uwalnianie glinu (który tworzy tokŹsyczne związki), a także tworzenie się toksycznych dla roślin nitrozoamin, które opóźniają ich wzrost oraz powodują mniejszą odporność na choroby i szkodniki. Pochodne związków azotowych są także prekursorami związków kancerogennych i teratogennych. Także nadmiar chemicznych środków ochrony roślin, zwanych pestycydami, i ich niewłaściwe za-stosowanie może mieć działanie toksyczne. Zaliczamy do nich zarówno substancje natuŹralne, jak i syntetyczne.